Cereus deserticolus Werdermann 1929

Publication Notizblatt des Botanischen Gartens und Museums zu Berlin-Dahlem 10: 764 (1929).

Synonyme de

Echinopsis deserticola (Werdermann) Friedrich & G.D. Rowley 1974

Commentaires

Description originale:
Cereus deserticolus Werd. nov. spec. – Caulis erectus, simplex vel prope basim parce ramosus, altitudine 1–1,5 m, 7–10 cm diam., apicem versus angustatus; costae 8–10, ad 1,5–2,5 cm altae, supra areolas valde incisae; sinus acuti; areolae ad 1,2–1,5 cm approximatae, orbiculares vel ellipticae, ca. 1 cm diam., tomento denso, pullo dein griseo obtectae; aculei numerosi, 15-25, juventute sordide pulli dein grisei, inaequales, peripherici aciculares vel subulati, 1–1,5 cm longi, centrales ca. 1–3, ad 12 cm longi, recti vel arcuati; flores ex areolis junioribus erumpentes, infundibuliformes ca 7–8 cm longi; tubus atque ovarium squamis lanceolatis, acuminatis, sursum gradatim ad 1 cm accrescentibus lanaque pulla ex squamorum axillis oriunda obsita; perigoni phylla exteriora lanceolata, ad 3,5 cm longa, interiora oblongo-lanceolata, ca. 4 cm longa, ca. 1,2–1,3 cm lata, basi attenuata, albida; stamina numerosa inaequalia in tubi pariete ascendentia, quam petala multa breviora; stylus staminibus longioribus subaequilongus, ca. 4 cm. longus; stigmata ca. 16 ad 1 cm longa: fructus ignotus.
Chile: Prov. Antofagasta, Dept. Taltal, bei Taltal, in ca. 500 m Höhe (blühend im Oktober 1925 –WERDERMANN n. 869).
Die Pflanzen wuchsen in einer vom küstennebel reichlig befeuchteten Schlucht oberhalb der Hafenstadt Taltal auf felsigem Boden oder zwischen grobem Gesteinsschutt. Am Grunde niederliegend und häufiger verzweigt waren di Säulen gegen die Spitze zu ca. 1 m bis 1,5 m lang aufgerichtet und 7-10 cm dick. Die Pflanzen standen einzeln oder zu kleinen, aber dichten Hecken zusammengeschlossen. Nur wenige Exemplare hatten schon ihre trichterförmigen, reinweissen une relativ kurzen Blüten entwickelt.
Die neue Art ist zweifellos nahe verwandt mit Cereus nigripilis Phil., welchen BRITTON et ROSE, Cactaceae II, p. 139, wieder als Synonym zu Cereus (Trichocereus) coquimbanus (Mol.) K. Sch. Stellen. Sie weicht jedoch von diesem durch die geringere Zahl der durch scharfe Furchen voneinnander getrennten Rippen, die bis auf die langen und starck entwickelten 1–3 Mittelstacheln viel schwächere Bestachelung und die relativ kurzen Blüten ab."
Type: Werdermann 869, Chili: prov. Antofagasta, dept. Taltal, octobre 1925, conservé au Missouri Botanical Garden de St. Louis, U.S.A. (isotype: MO).

Etymologie

Cereus: du latin cereus, cierge, en référence au port columnaire des tiges.
deserticolus: du latin desertus, désert, et colere, cultiver, habiter: qui vit dans le désert.

Auteur

philippe (contacter)
Fiche créée le 27/09/2006.


Fiches de botanistes :

image non disponible Werdermann, Eric

Fiche du genre :

image disponible Cereus

Synonymes :

Aucune fiche.

Espèces du même genre :

image disponible Cereus aethiops Haworth
image disponible Cereus hexagonus (Linné) Miller
image disponible Cereus hildmannianus K. Schumann
image disponible Cereus jamacaru De Candolle
image disponible Cereus kroenleinii N.P. Taylor
image disponible Cereus lamprospermus K. Schumann
image disponible Cereus repandus (Linné) Miller
image disponible Cereus spegazzinii F.A.C. Weber
image disponible Cereus validus Haworth




Encyclopédie des Cactus, Plantes Grasses et Succulentes
http://www.cactuspro.com/encyclo